كشتن مرغ مينا

يه كتاب جديد شروع كردم به نام To kill a mockingbird نوشته خانم هارپر لي كه تاريخ اولين انتشارش 11 جولاي 1960 بوده و تا جايي كه من پژوهش كردم*، چاپ دوم نداشته ولي بيش از 30 ميليون كپي فروخته و به بيش از 40 زبان دنيا ترجمه شده. بيشتر كه گشتم، فهميدم كه به فارسي هم ترجمه شده و با عنوان كشتن مرغ مينا ترجمه آقاي فخر الدين ميررمضاني منتشر شده.

وقتي چند خط اولشو خوندم فكر كردم نويسنده اش ايرلندي يا يه همچين چيزي باشه، چون ادبياتش خيلي فرق داره با كتاباي الان. ولي تو اينترنت كه گشتم ديدم دليلش اينه كه مال 53 سال پيشه.

اما اينكه چطور با اين كتاب آشنا شدم؟ توي فسيبوك يه برنامه اي بود كه به چند تا سوال جواب مي دادي و بعدش اون بهت مي گفت كه تو از نظر شخصيتي به كدوم شخصيت كدوم كتاب شبيهي. و به من گفت شبيه Scout توي اين كتاب هستم.  درواقع «نماد ادبي من براي كتاب هفته اسكاتلند» Scout بود و اين شد كه خواستم ببينم اين آدم كيه؟

توي اينترنت كه مي گشتم كه ببينم ترجمه فارسي هم داره يا نه، يه سايت باحالي پيدا كردم به نام خانه كتاب آشا كه آدم وقتي اون تو مي گرده، دوست داره همه كتابايي كه اونجا هست رو بخونه. حس خيلي خوب كتاب خوندن رو توي آدم زنده مي كنه.

* خوبه كه تلاش كنيم واژه هاي عربي اي كه با زبان پارسي عجين شده رو كم كم بندازيم دور.

يادداشت هاي قديمي لاي كتاب

يكي از خوبي هاي كتاب هاي كاغذي اينه كه ممكنه بعد از يه مدت كه آدم دوباره مي ره سراغشون، يه يادداشتي چيزي لاي اونا پيدا كنه.

يك كتاب داستان اسپانيايي دارم كه چند دفعه اومدم از اول مرورش كنم و نصفه ول شد. اين دفعه كه دارم مي خونمش ديدم يه تيكه كاغذ توشه. ليست مهموناي عروسي بود و تمرين من براي نوشتن فاميلي دوستام روي كارت عروسي خواهر. خيلي خوب بود.

اين چيزاي كوچيك كه آدمو يكراست و در آني مي برن به چند ماه قبل، چند سال قبل خيلي خوبن. البته اگه حسشون خوب باشه.