بهانه هاي كوچك خوشبختي 3
براي كار خيلي كوچكي كه انجام داده اي، دعاهاي از ته دل مادربزرگ را بشنوي.
+ نوشته شده در شنبه پنجم مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۳:۶ ب.ظ توسط شراره م.ابوالحسنی
|
پاییزی هام
در جاده های پاییزی ام
خداوند بينهايت است و لامكان و بي زمان اما :
به قدر فهم تو كوچك ميشود
به قدر نياز تو فرود می آيد،
به قدر آرزوی تو گسترده ميشود،
به قدر ايمان تو كارگشا ميشود،
به قدر نخ پير زنان دوزنده باريك ميشود،
به قدر دل اميدواران گرم ميشود...
پــدر ميشود يتيمان را و مادر.
برادر ميشود محتاجان برادری را.
همسر ميشود بی همسر ماندگان را.
طفل ميشود عقيمان را.
اميد ميشود نااميدان را.
راه ميشود گمگشتگان را.
نور ميشود در تاريكي ماندگان را.
خداوند همه چيز ميشود همه كس را.
به شرط اعتقاد؛
شرط پاكی دل؛
به شرط طهارت روح؛
چنين كنيد تا ببينيد كه: خداوند، چگونه بر سفره شما، با كاسه ای خوراك و تكه ای نان می نشيند
بر بند تاب، با كودكانتان تاب می خورد، و در دكان شما كفه های ترازويتان را ميزان ميكند
و "در كوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند"...
مگر از زندگی چه می خواهيد ؟!
نوشتههای پیشین
- دی ۱۳۹۴
- شهریور ۱۳۹۴
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آرشيو