من اصلاً دوست ندارم پير شم، فكر نكنم چيز خوبي باشه؛ آدم هي بشينه عكس جوونياشو نگاه كنه، بره آلبوم ها رو نگاه كنه، غصه بخوره، احياناً حسرت عشق هاي از دست رفته؟! البته من فكر كنم وقتي با كسي ازدواج كنم ديگه آدم هاي ديگه اي رو كه تو زندگيم بودن، حالا مهم يا غير مهم فراموش كنم. يعني اميدوارم با كسي ازدواج كنم كه انقدر خوب باشه، كه ديگه خوبي يكي ديگه رو يادم نياد. انقدر مهربون باشه و انقدر دوستم داشته باشه كه مهربوني هيچكي به چشمم نياد. و همين هم مي شه. چون آدم به هر چي فكر كنه همون مي شه. حالا من مرده و شما زنده، ببينيد كي گفتم! ;)

يه چيزاي ديگه اي هم هست كه چند روزه تو مغزم رژه مي رن، اول اونيو مي گم كه كوتاه تره. دارم فكر مي كنم كه چقدر خوب مي شه برم تو سفارت مكزيك كار كنماااا. يه كار آروم، بي استرس، با يه حقوق خوب، مزايا و ... . مسخره نكن دوست عزيز، بله با شمام. درسته كه من آدم گشادي هستم. ولي زياده خواه نيستم. يعني نمي خوام بيشتر از حقم، تواناييم و شايستگيم پول بگيرم. ولي هستن كارايي كه مي شه با كمترين تلاش بيشترين و بهترين نتيجه رو داشته باشن. يعني به قول يكي از استادام تو دانشگاه اگه با جهت كائنات هم جهت بشيم، ديگه لازم نيست سگ دوي الكي بزنيم. مي شه حتي با گشاد بازي يه زندگي راحت،‌مرفه، بي دغدغه و خلاصه عاااالي داشت. البته اين مفهوم حرف اون استاده بود، جمله ها از من بود. اصن مي رم تو سفارت مكزيك كار فرهنگي مي كنم خوب. يا يه كار ديگه.چه مي دونم.

اون يكي كه مي خواستم بگم، اينه كه اگه من تو آمريكا به دنيا مي اومدم چقــــــــــــدر زندگيم فرق مي كرد!!!!! يعني چقــــــــــــدرا!!!!! اينو مي خواستم جداگانه بنويسم. ولي ديگه الان حسش نيست. ولي خدايي فرق مي كرد. توهين به كسي نمي خوام كنم. عقيده هر كسي واسه خودش محترمه و عقيده منم اينه كه، «آسمون همه جاي دنيا يه رنگه» زر يا ضر مفته!!! كي گفته؟ يعني الان مثلاً يه آدم با موقعيت مشابه تو آمريكا، ژاپن، گينه بيسائو،قطر و ايران يه جور زندگي مي كنن؟

اوني كه فكر مي كردم كوتاهتره، طولاني تر شد. هه ه.